کامنت های وبلاگم بهم آرامش میدن... معمولا! یعنی کم پیش اومده کسی بیاد و با کامنت حالمو بگیره! خیلی کم :) واسه همین همیشه مشتاق کامنت خوندنم!
الان بعد از یه روز که اومدم، قبل از لود شدن صفحه با خودم گفتم حالا چقدر کامنت بخونم ^_^
ولی دریغ از یه دونه! حتی یکی! یعتی یه دونه کامنت هم نبود؟!
یادم نمیاد آخرین بار کی این اتفاق افتاده بود... ولی خیلی بده! حس مزخرفی بود!
.: بیای که حالت بهتر بشه ولی عوضش بدتر بشه؛ انصافانس؟
برچسب:
نویسنده: باران زمانی