شعور را از گوسفند بیاموزید....

صدای آژیر آتشنشانی خیلی دلهرهآور است.. آنقدر که هر بار میـشنوم احساس میکنم قرار است کسی فدا شود! بنظرم هر بار زنگ خطر ساختمان آتش نشانی به صدا در می آید، ممکن است آخرین باری باشد که مأمورین آتشنشانی آن را میشنوند... با عشق خود را برای نجات جانِ مردم به محل حادثه میرسانند، حال آنکه نمیدانند ممکن است لحظاتی دیگر فدا شوند؛ فدای بی فکری، بی مسئولیتی، بی تدبیری و حتی بی شعوری...

دست ما مردم از سیاسیون کوتاه است و فریادمان به از ما بهتران نمیرسد؛ پس بیخیال اینکه شهردار پایتخت 100میلیارد تومان از بودجهی یگان ویژهی آتشنشانی را پرداخت نکرده [بخوانید دزدیده] و حتی بیخیال اینکه با گرفتن عوارض از مالکان ملکهای پلاسکو [بخوانید دله دزدی] و در مقابل، عدم رسیدگی به فرسودگیـهای آن، مقصر اصلی این فاجعه است، بیایید به آن روی قضیه نگاه کنیم!

قسمت تلخـتر این ماجرا، خود ما مردم هستیم... باورش سخت است، ولی در قرن بیست و یکم، افرادی میان ما هستند که از شعور ابتدایی هم بویی نبرده اند! همانـهایی که شاید اگر کمی شعور بیشتری داشتند، فاجعهی 30دی، مجروحین و شهدای کمتری داشت...

امروز اطراف پلاسکو، جمعیت زیادی از افرادی حاضر بودند که باید پشت پیراهنـشان برچسب بزنند "#من_یک_بیشعورم"! نمونهاش همان رانندهی پرایدِ سیاهرنگ که هر چقدر ماشین آتشنشانی آژیر می کشید، راه نمیداد و یا همان احشامی که بر روی سقف ماشین آتشنشانی رفتند تا فیلم بگیرند و بعد با هیجان برای اطرافیانـشان تعریف کنند... عوضیـها! انسانیتـتان کجا رفته است ؟!

قسم به اشک مادری که امشب پسرش برای شیفت استراحت به خانه نمی رود، آن ها هم در این حادثه مقصرند.. خیلی هم مقصرند! حتی وجداناً و شرعاً و دیناً، قطعاً قاتلِ جان آتشنشانان هستند...

بلندگوی آمبولانس میگوید: "لطفا راه بدهید.. شاید بتوانیم دوستان خودتان را نجات دهیم." ای آقا... کجای کاری؟ شما "ماما" کن برادر من! شاید اینان به زبان گاو بفهمند حرف تو را...

.: می گویند اگر برای گلهی گوسفند آژیر بکشی، متفرق میـشود...

.:. داشتم فکر میکردم که شبکهی خبر، هر شب قبل از نیمه شب تیتر بزند "امشب را آرام بخوابید ملت، فردا فاجعهی دیگری در راه است.."

.:.: حالم خراب است و خراب، حال من است... خرابِ معرفت و مردانگی عدهای و خرابِ بیشعوری و رذالت عدهای دیگر..

.:.:. و این جوگیری نیست! و این گریهـها هم دروغین نیستند.. و همانا آنهایی که ما را احساساتی و جوگیر خطاب میکنند، انسانیتـشان کجاست؟